آرزو مینُم یه نَفُر دَباشه تییِی بَ
که وَختی نُگاش مینی، نه اینکه غُصُّهانُت یادُت دَرشو
که یادُت بیا یه گَته دلیل داری، خوشحالی یِی واستان
سلام عزیزانی که دلیل خوشحالی مایید
جانتان ساق
عکس از بانو سمیه گیلانی
پایست ببه جان، هر صُبحی که از عمرِ ما میا
خودشی همرا امّیدواری میوره
پایست و این امید رِ سرمایه بُساتن زندگانی کن
عکس از: بانو روشنا
بُفَرمایْن زُمُستانی مرهم، هَمَه دردی دُوا
از سینه پهلو تا سرما بُخوردُن
از بُچّاستون تا سردی کُردُن
از چَکَن لَرز تا هُوا به هُوا گردیَن
از فُر فُر تا زُکام، از سُلفَه تا عَطُسَه
از چُشمَ پی تا خُس خُس کوردون
از سیم بَکوشونَ دُندان تا کوروک درآردون
خلاصه که به قول گَته ننه، فقط مَرگی دوا نیه!
با سپاس فراوان از: آقای شهرام صادقیان - کانال اصیل طالقانیان
دعای «ایمنی از آفات و نجات از بلاها» که در داستان مسافر کشتی نجات به آن اشاره شد و مَشتی عذرا به دیوارش زده بود، این دعاست.
جانتانی قربان، هر روز صُبح بُخوانین تا انشاءالله از بُلاهایِ جور واجورِ این دوره زمانه، به دور باشین.
سلام هَمساده خوبی؟ خوشی؟ کُرچی؟ ساقی؟
سَره خور همساده کُدامانه؟ ما شَص سالُه که زُن و شووَریم!
اِ.. راست میگوئی؟ چُ خوب!
تازه دِبییَم تو دِ خواستگاری کُنُم!!
آخه مُن تو رِ خیلی دوس دارُم هَمساده!!!
سَره خور هَمساده کدامانه... ما شَص سالُه...
واستا بِینُم بَگوتی یهکیه دوس داری؟
چرخه صبحگاهی یک آلزایمر عاشقانه... همسر یا همسایه، مسأله این است!
صبحتان عاشقانه عِزیزانِ جان
میشا خِعلی راحت عاشُق گردی
مُن خودُم یه چَن سالی هسته که عاشُق گِردییَم
عاشُقِ داری بَلگان
عاشُقِ سَبزِ واشانی نَمِ بو
عاشُق آلالههان وَختی بادی میان میرَخصُن...
برگردانی آزاد از شعر فروغ فرخزاد
سلام
صُبحتان پُر از عاشقی خُجیرانم
این قشنگِ توقولی یی جور، زندگیتان آباد
هـِی مُـنو بـِین!
این خوشحالییی کیلی رِ هاندین دَسِ این و آن
بِنگَن جیفِتی میان
چند بار تو رِ بَگوئَم آخه رُوو
زیاد دی در قیدُ بندِ کُتاهی شِو و این که روز، رودهی سَگی جور دُراز گِردیه دَنباش!
دنیا هر چَن تا تو رِ زمان هادا، هَمانه رِ خوش زیندیگی کُن.
خا ایسه ما از تبریکاتِ طولانیترین روزِ سال عقب نُمانیم:
اولین روزِ تابُستانِتان به خیر و مُبارُک
مادر بزرگم هروقت زاغچهای را میدید که بر بلندایِ خانه یا داری نشسته، میگفت: بُخوان کشکریت... بُخوان که خیر و خوش
و این اعتقادی است که طالقانیان به خواندن این پرنده خوش سیما و دلنشین دارند. گویا پیغامآور خبری خوش است یا رسیدن عزیزی که چشم انتظارش بودی را مژده میدهد. شاید هم مهمانی در راه است.
خلاصه که هر صبح آرزویشان این بود: ای روزگار با کشکرت ... هر روز بکن تو مشورت
کشریتانِ بِومتانی سَر خوش خبر بُن
تهیه شده در گروه تولید محتوای درجی
عکس از آقای همایون
نظر ارزشمند همراه درجی
آقای مهدی رضاخانی: در اصل واژه «کشکرک» از زبان پهلوی آمده است. هوشنگ ابتهاج شعری دارد (مرثیه جنگل) که به نام این پرنده در آن اشاره کرده:
بر بال سرخ کشکرت پیغامِ شومی است...
در زبان گیلکی هم به این پرنده کشکرت میگویند و آن را خوش خبر دانسته، به ویژه در مورد رسیدن میهمان که به شوخی میگویند در قدیم، کارِ تلفن را میکرده. شعری محلی در این زمینه میگوید:
کشکرت تی صدایه فیشان... می دیل میهمان ناخوایه...!
با تشکر فراوان از همراهی دوستان
منتظر دریافت نظرات شما در ذیل پُستها هستیم
عکس رِ بِین:
آقا چایی رِ هُورت میکَشه
و ننه یه قشنگه خنده مینه
قیماق و تازه نان و چایی
و گرمای آن بخاری که هیمه میانُش شیلیک شیلیک میسُوجه
آی ننه جان، این خنده و... آن ایزارِ ساده و... آن هُورتی صُدا و... گرمایِ خانُتان
مینی بَ ترسیمِ کامُلی از مفهومِ خوشبختیه..!
سلام صبح بخیر عزیزانِ جان
عیدتان مُبارُک و عبادتا قبولِ حق
ننه میگوت: بَبِه جان! روزی راه، ایزار ناشتایی دِ شروع میبو.
علی الطلوع که پایستی و ناشتایی باخوری، روزُت چاییای جور گرم، مربایی جور شیرین و تازه نانی جور پر برکت میگرده.
آها عزیز جان، برکت روزی از برکت سفره و ایزار هسته.
#سفره_و_روزیتان_پر_برکت
تازه نان این عکس، کار دست پنجه ی بانو سیده کبری میرقادری هست که دخترشان خانم سیده فاطمه میرنورالهی ارسال کردند.
صبحِ رجب المرجبی، با نوای خوشِ دیندیرَکِ واران
با هزار دعایِ خیرِ ایمنی از آفات
به راه امروز راهی میشویم
سلام عِزیزان، خودتانی هوا رِ بُودارین، خِیر پیش
عکس سدِ طالقانمان از: آقای سینا میناوند
