درجی: دریچه ای رو به فرهنگ، زبان، مردم و خاک طالقان

درجی، به طالقانی یعنی: دریچه سقفی خانه های قدیمی که رو به نور و هوای تازه باز میشد و نقش پررنگی در معماری، فرهنگ، افسانه ها و مراسمهای طالقانی دارد.

درجی: دریچه ای رو به فرهنگ، زبان، مردم و خاک طالقان

درجی، به طالقانی یعنی: دریچه سقفی خانه های قدیمی که رو به نور و هوای تازه باز میشد و نقش پررنگی در معماری، فرهنگ، افسانه ها و مراسمهای طالقانی دارد.

درجی: دریچه ای رو به فرهنگ، زبان، مردم و خاک طالقان

دوست عزیز سلام

طالقان، ولایتی اصیل و ریشه دار، با مردمانی نجیب و آرام و فرهیخته و فرهنگی غنی و ناب و بی بدیل است.
از نظر جغرافیایی، طالقان را نگین رشته کوه های البرز می دانند. دیاری محصور در کوههای جنوبی مازندران و گیلان، همسایه با کرج و الموتِ قزوین. با فاصله 166 کیلومتری از تهرانِ پایتخت.

این دیار، 86 پارچه آبادی دارد که برخی از روستاهای آن، به دلایل فرهنگی (روستای اورازان - زادگاه جلال آل احمد که کتابی هم به همین نام دارد) سیاسی مذهبی (روستای گلیرد - زادگاه آیت الله طالقانی، جاذبه های توریستی (روستای کرکبود - آبشار کرکبود و روستاهای حاشیه سد طالقان) و دلایل دیگر، آوازه ای جهانی دارند.
همچنین یکی از مرموزترین روستاهای ایران که به "ایستا" معروف است و در خود طالقان به "ترک آباد" شهرت دارد، در آن واقع شده است.

ناحیه طالقان، زیستگاه حیات وحش وگونه‌های متنوع گیاهی است که واجد ارزشهای تفرجگاهی هستند.
طالقان به غیر از آثار ارزشمند طبیعی که درخود جای داده‌است، اماکن زیارتی و تاریخی ارزشمندی نیز دارد که بر جاذبه‌های آن می‌افزایند.

زبان مردم طالقان از ریشه های فارسی - تاتی است. ما در اینجا گرد هم جمع شده ایم تا طالقان خود را بهتر شناخته و در جهت احیای فرهنگ و زبان خود گام برداریم.

تمام تلاش و همت ما بر این است که زبان و فرهنگ و خاک طالقان عزیزمان، از هر گزند و آسیب، محفوظ بماند.

خُجیره هم زبانان، البرزیانِ نازنین، شمایی قدم مایی چُشمی سر.
به خودمانی زبان گپ بَزنیم تا ماندگار بُمانه.


برای ارتباط با ما
از طریق ایمیل به آدرس taleghanidarji@gmail.com مکاتبه کنید.

طبقه بندی موضوعی

۷ مطلب در مرداد ۱۳۹۶ ثبت شده است

آیین چَمچه گُلین (چمچه گُلِینُک)

سه شنبه, ۳۱ مرداد ۱۳۹۶، ۱۱:۲۲ ق.ظ


این رسم و آیین که در سراسر ایران به نام آیین "باران خواهی" یا "عروسک باران" مشهور است، در طالقان هم با آداب و مراسم خاص و ویژه برگزار می شود. البته با کاهش فعالیتهای کشاورزی در منطقه و خیل مهاجرتها و تغییر فرهنگ بومی، شاهد کمرنگ شدن و فراموشی این آیین اجدادی هستیم. اما در گذشته، به کرّارت و در روستاهای مختلف و از جمله زیدشت و کولج و حسنجون، این مراسم برگزار می شده و طبق روایت و گزارشهای به دست رسیده، برگزاری آن به این صورت بوده است:

در سالهای کم بارش، تعدادی از کودکان نابالغ، (که اعتقاد بر این است به خاطر بیگناهی، پاک و ساده بودنشان در درگاه خداوند مقرب و دعاهایشان گیراست) در روستا جمع می شدند و شمایلی (عروسکی) را با پارچه درست می کردند، به اسم چَمچه گُلینک که نام محلیِ نوزاد قورباغه است و در آبهای کم عمق و عموماَ راکد رشد می کند.
البته گاهی این عروسک را زنان و دختران، با چَمچه (ملاقه) درست می کردند و به تن آن، رخت و لباسی از پارچه های رنگی می پوشاندند و شاید، وجه تسمیه این عروسک به چَمچه گلین در این باشد. (چمچه گلین به معنای عروسک ملاقه ای که رخت گلدار به تن دارد).

پس از آماده شدن عروسک، اهالی به اتفاق کودکان، در کوچه های ده راه می افتادند و به در خانه ها می رفتند و یک صدا، آوازی به این صورت می خواندند:

چمچه گلینک در اوردیم
جان دُولینک در اوردیم
الله تو بده باران
بر خلق گنه کاران
گندم کاشتیم خشک شد
هرچی داشتیم خشک شد
گُلای سرخ لاله
از تشنگی میناله
بَذرمان به زیر خاکه
از تُشنگی هلاکه
واران بیا جَر جَر
تو نودونا شَر شَر

دسته آوازه خوان به همراه عروسک، در خانه ها را می زدنند و معمولاَ صاحب خانه، مقداری برنج، یا بلغور و عدس یا نخود و مانند آن، به آنها می‌داد و با ملاقه، آبی به روی عروسک می پاشید.

پس از جمع آوری حبوبات، آشی با آن پخت می کردند و مقداری از آب آن را به نشانه بارش و جاری شدن باران، از ناودانها، به پایین می ریختند. همزمان دعا خوانده و به درگاه خداوند استغاثه و طلب باران می کردند و در آخر، از آشی که به صورت نذر تهیه شده بود، به فقرا، کودکان و دیگر اهالی می دادند.

در اکثر مواقع، پس از این کار، آسمان باریدن می گرفت و قطرات باران سرازیر می شد. کودکان با این کار خود که نوعی استغاثه به درگاه خدا بود، به خداوند می گفتند: اگر باران رحمت نفرستی، ما مجبور به گدایی می شویم.

جالبی این رسم در این است که تقریباً در تمامی استانها و مناطق ایران، به همین شکل و آیین مشابه، برگزار می شود. از خراسان شمالی و مازندران و گیلان گرفته تا زنجان و شیراز و کردستان و دیگر استانهای شرقی، مرکزی و غربی.
بسیاری از مردم‌شناسان و مورخان، این عروسک چوبی و این آیین کهن را نمادی از آناهیتا، ایزدبانوی آب‌ها می‌دانند، که از آن زمان، پابرجا مانده و برخی محققان نیز، قدمت این مراسم را به زمان زرتشت نسبت داده‌اند. به هرحال، آیین باران خواهی در اسلام نیز به صورت کوچیدن به دشتها و اقامه نماز باران، وجود داشته و از قدیم الایام تاکنون، به دفعات بسیار، برگزار گردیده است.


◀️ تهیه کنندگان:
       فرشید فلاحی #کولج   و
       سیده مریم قادری #اورازان


توضیحات در خصوص آیین چمچه گلین، از بانو فلاحی

فایل صوتی را دریافت کنید


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۱ مرداد ۹۶ ، ۱۱:۲۲
درجی طالقانی

نمایش مدرسه صفا، قسمتهای اول و دوم

دوشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۶، ۰۸:۱۶ ب.ظ


داستان مدرسه صفا قسمت اول
🎤 سرپرست گویندگان مسلم گرشاسبی
🎤 باحضور جواد،مهدی،موسی گرشاسبی
🎤 گوینده تیتراژ سعید طالقانی
🎼 ویرایش صوتی مهدی علاالدینی

دریافت کنید


داستان مدرسه صفا قسمت دوم
📝 کاری از مسلم گرشاسبی
🎤 گوینده سعید طالقانی
🎤 باحضور طوعه، عزت اله، فوزیه، مهدی، جواد، مسلم گرشاسبی
📻 #رادیو_طالقان 📻

دریافت کنید

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ مرداد ۹۶ ، ۲۰:۱۶
درجی طالقانی

نمایش مدرسه صفا

دوشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۶، ۱۰:۰۶ ق.ظ


سری جدید ❤️مدرسه صفا❤️
تهیه شده در #رادیو_طالقان

در سفری خیالی آقا مدیر و
مدرسه ای پر از شیطانِ وچان
سراسر خنده
و خواستگاری تا نامزدی دو دلداده



نویسنده: مسلم گرشاسبی
مونتاژ و صداگذاری: مهدی علاءالدینی
 راوی: فهیمه رعیتی
تیتراژ: رویا امیرخانی
با حضور: مریم قادری، فاطمه مومنی،

بهاره علیمحمدی، خانم میرزکی

فرشید فلاحی، جواد گرشاسبی

مهدی علاءالدینی، محمد هادیفر و پژمان شیخ حسنی


قسمت سوم: زنگ انشاء

دریافت کنید


قسمت چهارم: زنگ نقاشی

دریافت کنید


قسمت پنجم: مداد

دریافت کنید




قسمت ششم: خلاصه داستان
از آنجا که پخش این قسمت مصادف با ایام شهادت حضرت فاطمه زهراء بود، با احترام به این ایام، قسمت ششم اینگونه تهیه شد.
دریافت کنید


قسمت هفتم: سرود

همچنین قسمتی از پشت صحنه: دریافت کنید


قسمت هشتم

دریافت کنید

قسمت نهم

دریافت کنید

قسمت دهم

دریافت کنید

قسمت یازدهم

دریافت کنید

قسمت دوازدهم

دریافت کنید

قسمت سیزدهم

دریافت کنید

قسمت چهاردهم

دریافت کنید

قسمت پانزدهم

دریافت کنید

قسمت شانزدهم


توضیح: قسمتهای اول و دوم مجموعه مدرسه صفا، با بازی هنرمندانی دیگر و داستانی متفاوت، ان شاءالله، بعداً بر روی وبلاگ قرار خواهد گرفت.


این نمایش در کانال طالقانیها، منتشر شده است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ مرداد ۹۶ ، ۱۰:۰۶
درجی طالقانی

شعری برای مریم میرزاخانی عزیز

دوشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۶، ۰۹:۱۹ ق.ظ

▪️تقدیم به خانواده ی محترم میرزاخانی و حقیقی

ساقه ی مریم اگر درخاک خُفت
صدهزاران مریمی،خواهدشکفت

زاین گلستان گربرفته مریمی
غنچه های تازه آیدهردمی

نوگلانِ باغِ ماهمرنگِ او
پای تاسر،هرکدام آهنگ او

نامِ مریم،راهِ مریم،بی گمان
 جاودان،ازطالقان تاکهکشان

#فرشید_فلاحی   95/5/28

شعر با صدای شاعر را دریافت کنید

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ مرداد ۹۶ ، ۰۹:۱۹
درجی طالقانی

رسم خاکستر یا نوروزک

دوشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۶، ۰۹:۱۲ ق.ظ

خاکستر یا نوروزک


یکی از رسوم قدیمیه گته ده، (از روستاهای طالقان) است که قدمت هزار ساله دارد.

بنا به گفته قدیمی ها که سینه به سینه به انها رسیده.

نوروزک، ۵ سالی بود که از رسم افتاده بود ولی دوباره تو سال ۱۳۸۳که بانی آن عده ای از اهالی روستا بودند، دوباره احیاء شد.

زمان بر گذاری رسم، ۴۵ تابستان که همان ۱۵مرداد ماه است می باشد.

بنا به گفته ها چون ۴۵ تابستان، کارهای اهالی روستا که شغلشان دامداری و کشاورزی بوده است سر شکن میشد و در آنن زمان به یاد اموات خود می افتادند و خیراتی میدادند. چگونگی دادن این خیرات بر این اساس بود.
هر خوانواده نسبت به وُسع مالی، یعنی هر آن چیز که می توانست داخل مجمعه میگذاشت و زنها، مجمعه را به سر میگذاشتند و میرفتند بر سر مزار درگذشتگان. گاهی تعداد مجمعه ها در قدیم ۷۰۰ عدد هم میشد. در آن روز اگر کسی با دیگری قهر بود، بزرگتر ها سعی میکردند که آشتیشون بدهند.
و وسیله هایی که در مجمعه بود را بین فقرا تقسیم میکردند.

همینطور حمامی و نگهبان گاو و فقرای ده و فقرایی که از روستاهای پایین می آمدند، پنیر و ماست و غیره را جمع میکردند و میبردند اما امروزه چون فقیر کمتر هست، بانیان و اهالی، همانجا دور هم جمع میشوند و وسایل خوراکی داخل مجمعه را میخورند.

و این مجلس رسم نوروزک به همین ترتیب به خوشی و شادی تمام میشود.

ارسالی از: کیان   #گته_ده


این مطلب در کانال طالقانیها منتشر شده است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ مرداد ۹۶ ، ۰۹:۱۲
درجی طالقانی

پاسخ به یک مخاطب گرامی

شنبه, ۲۸ مرداد ۱۳۹۶، ۰۹:۴۲ ق.ظ

آقای غلامعلی، پیام شما دریافت شد.

به یکی از دوستان دنبلیدی اطلاع دادیم تا ان شاءالله بتونند سرنخی از بستگان شما به دست بیارند.

از طرفی، پیغام شما در کانال بزرگ طالقانیها هم قرار گرفته شد تا برای پیدا کردن آشنایان شما، کمکی کرده باشیم.

متأسفانه روی شماره تماسی که گذاشتید، اکانت تلگرام ندارید، اگر داشتید شما رو به کانال و گروه دنبلیدیها اَد می کردیم تا خودتون هم مستقیماً بتونید پیگیر این جستجو باشید.

با این حال، به محض اینکه خبری دریافت شد، به اطلاعتون خواهیم رسوند.



به دلیل رعایت حال شما و عدم درج شماره تماس به طور عمومی، پیغام شما تأیید و نمایش داده نمی شود.


دوستان، اگر از بستگان آقای غلامعلی اطلاعی دارید، ذیل همین پست، کامنت بگذارید. (نظرات به صورت درج خصوصی است و نمایش داده نمی شود.)

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ مرداد ۹۶ ، ۰۹:۴۲
درجی طالقانی

انواع پاافزار در طالقان

شنبه, ۲۸ مرداد ۱۳۹۶، ۰۹:۳۹ ق.ظ

پاافزار یا کفشهای مرسوم در #طالقان:

1. گالش
2. گیوه
3. کم پشتی
4. پوجار
5. دمپایی
6. پتی پوجار
7. چکمه
8. پوتین
9. پلوخوری کفشان 😂
10. دترکانی تق تقی کفشان 😜

مثلا چکمه، اون هم چکمه های بلند سیاه که مناسب آبیاری بود، در هر خونه ای یک جفت ازش یافت میشد.


عکس نوشت: اینم اوج خلاقیت یک آدم خوش فکر که از چکمه های قدیمی و کهنه در ترمیم نودان (ناودون) خونه استفاده کرده 😉

✍️ تهیه کنندگان:
       محمد آقابراری #وشته
       و مریم قادری #اورازان


این مطلب در کانال طالقانیها منتشر شده است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ مرداد ۹۶ ، ۰۹:۳۹
درجی طالقانی